Het aantal modellen dat tijdens een modeshow loopt, wordt niet officieel statistisch vastgelegd. Gespecialiseerde platforms zoals Tagwalk tellen de gepresenteerde looks, niet de ingehuurde modellen. Dit onderscheid bemoeilijkt elke poging om een gemiddelde vast te stellen, vooral omdat de formaten van modeshows de afgelopen jaren aanzienlijk zijn gediversifieerd.
Gepresenteerde looks en gecaste modellen: waarom de telling misleidend is
Een modeshow toont een bepaald aantal silhouetten, dat wil zeggen passages op de catwalk. Een model kan tijdens dezelfde show twee, drie, soms vier verschillende outfits dragen. Het tellen van de silhouetten geeft dus slechts een bovengrens van het werkelijke aantal gemobiliseerde modellen.
Deze onduidelijkheid verklaart waarom schattingen circuleren zonder ooit te convergeren. Een prêt-à-porter show die ongeveer veertig looks presenteert, kan heel goed functioneren met een twintigtal modellen, of zelfs minder als de outfitwisselingen snel zijn. In de haute couture, waar de stukken soms meerdere minuten kost om aan te trekken, wordt elke silhouet vaak door een ander model gedragen.
Het cijfer van modellen tijdens een modeshow hangt dus net zozeer af van de backstage-logistiek als van de grootte van de collectie zelf.
Fashion week show en lokale show: onvergelijkbare schalen
De fashion weeks in Parijs, Milaan, Londen of New York concentreren de meest spectaculaire shows. De grote huizen mobiliseren daar regelmatig tientallen modellen voor één passage. Daarentegen werken de shows georganiseerd door mode scholen, onafhankelijke ontwerpers of tijdens lokale evenementen met veel kleinere castings, soms minder dan een tiental modellen.
Dit verschil maakt elke globale gemiddelde weinig betekenisvol. Het samenvoegen van een Chanel haute couture show en een afstudeershow van een ontwerp school zou neerkomen op het vergelijken van een stadionconcert met een conservatoriumrecital.
- De grote modehuizen tijdens internationale fashion weeks mobiliseren vaak tientallen modellen, met één passage per silhouet
- De middelgrote prêt-à-porter merken werken vaak met een twintigtal modellen die snel wisselen
- De shows van scholen, collectieven of regionale evenementen draaien met een beperkte casting, soms minder dan tien personen
Het formaat van de show bepaalt het aantal modellen veel meer dan een sectorale norm dat zou doen.
Duurzaamheid en soberheid: de druk die de castings vermindert
De afgelopen jaren heeft de milieuvraag de productiepraktijken van modeshows veranderd. Isabelle Lefort, medeoprichtster van Paris Good Fashion, benadrukt dat de huizen worden aangemoedigd om de manier waarop ze hun collecties produceren en presenteren te heroverwegen, met de wens om verspilling en te zware evenementen in termen van middelen te beperken.
Deze dynamiek van logistieke soberheid (minder locaties, minder looks, minder transport) heeft mechanisch de neiging om het aantal modellen dat per show wordt gemobiliseerd te verlagen in vergelijking met het voorgaande decennium. De gepresenteerde collecties zijn korter, wat de behoefte aan modellen vermindert.
De beschikbare gegevens maken het niet mogelijk om deze daling precies te meten, vanwege het gebrek aan systematische telling. De ervaringen op de werkvloer verschillen op dit punt volgens de segmenten: de haute couture behoudt brede castings om de show te behouden, terwijl prêt-à-porter en jonge merken deze reductielogica directer absorberen.
Productiebudget en grootte van de casting: een directe link
Elk model vertegenwoordigt een kostenpost: honorarium, transport, eventuele accommodatie, make-up, haarstyling. Voor een onafhankelijke ontwerper of een opkomend merk bepaalt het productiebudget de casting net zo goed als de artistieke visie.
Het verminderen van het aantal modellen is de meest directe budgettaire hefboom om de totale kosten van een show te beheersen. Een show waarvan het budget begint bij enkele tienduizenden euro’s kan zich niet hetzelfde casting veroorloven als een huis dat honderden duizenden euro’s investeert in zijn presentatie.
Deze financiële druk duwt sommige merken naar alternatieve formaten: statische presentaties waarbij de modellen op hun plaats blijven terwijl het publiek passeert, online gepubliceerde collectievideo’s, of hybride shows die enkele live passages combineren met projecties.
Catwalkmodel en topmodel: verschillende castingprofielen
De casting van een show beperkt zich niet tot het uitlijnen van bekende namen. De meeste modellen die tijdens de fashion weeks lopen, zijn geen bekende gezichten. Modellenbureaus leveren gevarieerde profielen, geselecteerd op basis van de gewenste silhouet door de artistieke directeur, het thema van de collectie en het beschikbare budget.
- De erkende topmodellen zijn meestal gereserveerd voor de opening of sluiting van de show, om de media-impact te maximaliseren
- De zogenaamde “new faces” (nieuwe gezichten) vormen de meerderheid van de casting tijdens de fashion weeks
- Lokale of schoolshows maken vaak gebruik van niet-professionele modellen of modellen aan het begin van hun carrière
De bekendheid van de modellen is niet gecorreleerd aan hun aantal in een bepaalde show. Een show kan weinig modellen mobiliseren maar inzetten op profielen met hoge zichtbaarheid, of omgekeerd tientallen minder bekende gezichten opstellen voor een massaal effect.
De vraag naar het aantal modellen per show blijft dus zonder eenduidig antwoord. Het varieert afhankelijk van het segment (haute couture, prêt-à-porter, onafhankelijke mode), de locatie (internationale fashion week of lokaal evenement), het budget en de artistieke leiding. Geen enkele databank in de sector publiceert een betrouwbaar gemiddelde, en de huidige trends naar kortere collecties en soberdere producties suggereren dat overvloedige castings geleidelijk de uitzondering in plaats van de norm worden.